13 Temmuz 2016 Çarşamba

Canım Uykusuzluk

Son aylarda bir şanssızlık, bir huzursuzluk peşimi bırakmıyor. Farkında olmadan birinin tavuğunu mu kışladım yada birinden bedduamı aldım acaba diye düşünüyorum.


Size yaşadığım gitar olayını anlatmıştım. -Gecenin bir yarısı çalan gitardan bahsediyorum, kolye düşmüştü üstüne hani- Uykusuzluk problemimin başladığını söylemiştim. Asıl uykusuzluk sorunumun tohumları o yazıdan 2 3 ay önce atılmıştı.

Sabaha karşı uyuyoruz sanırım saat 4 5 filan.. Binada bir gümbürtü koptu, patır patır iniyor birileri aşağıya ama öyle böyle bir gürültü değil. -Uykum hafiftir demiştim evdeki çıt seslerine bile gözümü açıyorum direk.- O korkuyla yataktan fırladım birden hemen cama koştum. Bizim binada bakkal sahibi ağabeyimiz oturuyor, bakkalına girmeye çalışmışlar meğerse. Bütün bina dökülmüş aşağıya o gümbürtü de onun eseri. Neyse giremeden kaçmış hırsızlar.. Yataktan o korku ile kalbi ağzında uyanan ben su içeyim de yatayım düşüncesiyle içtim suyumu tam odama gideceğim başımı duvara vurdum. Nasıl diye sormayın o kısımlar bende hala eksik. Sonra kalktım bir uğultu hissediyordum, kulak çınlaması ile beraber.. Gözlerim karardı derken yer ayağımın altından kaydı dedim tamam şimdi evdekilere seslenme zamanı geldi bu kayış artistlik bir kayış değil.. "Annööö, başımı vurdum bi bakıcan mı?" demem ve karanlığa merhaba demem bir oldu. Sonra gözümü açtım bizimkiler yatağımın başında bakıyorlar bana. Klasik bir film sahnesi gibi n'oldu, buraya nasıl geldim ben soruları. 

-Birde diyorum ki "çok sesli ve sert vurdum kafamı nasıl duymazsınız?" Benim düdük kardeşim de "ben duydum la o sesi ama üşendiğimden kalkmadım" dedi. Ağzının üstüne indirmek istedim de gücüm yoktu o an.- 

Meğerse yine klasik bir film sahnesi gibi babişimin kollarına düşmüşüm. Mutfak ve yatak odalarımız yan yana, adımlık mesafelerde yani. Yoksa yeri öpmüş olmalıydım. Annemler ne zaman geldi, odama nasıl geldim.. O arayı hala hatırlamıyorum. Yataktan birden sıçrayarak kalkma durumlarında bedenin uyanıp beynin hala uyanamadığı durumlar olurmuş. (benim duyduğum bu, bu konunun doğruluğu nedir, nasıldır araştıracağım..) Benim mevzu da o hesap. Bir yerine bir şey oldu mu diyecekseniz iyiydim. Sadece 1 hafta baş ağrısı ile gezdim. O olaydan sonra uyandığımda bir süre beklemeye, kendime geldikten sonra yataktan kalkmaya başladım. Ve gece sıçrayarak uyanacağım korkusu zaten varken son 2 haftadır fobi haline gelmeye başladı. 

Şimdi anlatacağım olayda verdiğim tepki, net! :D

Bayramın ilk günü sabah 6:30, 7:00 suları. Bilirsiniz, İstanbul'da aşırı yağmur yağdı o sabah. Şimşek çakıyor, gök gürüldüyor. Tam şimşek çaktı, yan binamın en üst katında ki daireden ruh hastası, insan olmayan birileri camdan aşağıya dolap attılar. Baya bildiğimiz dolap camlı bir şey. Benimde odamın camı olan tarafta, camda açık. -Bütün ses içeride yani- Tamam dedim kıyamet koptu herhalde. Ben önce binanın bir katı yıkıldı filan sandım. Öyle bir şangırtı ama. Peşine de gök gürüldüyor şimşek çakıyor filan.. Kardeşimde kafasını kaldırdı -evdeki herkes sese aşırı duyarlılığımın ve korkumun farkında, sakinleştirmek için hazır durumdalar yani-

-Hı?
+Yıldırım düştü galiba bir yere yok bir şey, yat. (Sanki çok normal bir durum yıldırım düşmesi)
-Neden? 
+Yağmur yağıyor ya şimşek çaktı işte..
-Ha?
+ Devrelerin yandı demi yine. Lan yat yat.
- hee..
+...

3 noktalı kısım artık çıldırdığı ve bana saydırdığı kısım. Birden uykunuzun en derin yerinde böyle bir sesle uyanınca kitlenip kalıyorsunuz. Birde uyku halindeyken aşırı sese olan tepki durumlarım tuz biber oldu. Gün içinde atmaya devam ettiler aşağıya bir şeyleri. Dertleri neydi o hastalıklı insanların bilmiyorum ama içleri rahat olsun bütün komşularından duymaları gerekenleri duydular çünkü. Sabah o saatte herkesi cama toplarsanız olacağı o..  



O olayın akşamı misafir geldi bayram nedeniyle. 9 kişiler 3'ü çocuk. Çocukların 2'si bizim odada 1'i de balkonda uyuyakalmış. Sohbet muhabbet filan.. O arada biz çocuğu kaldırıp bizim odaya götürdük. Annesinin yanından geçti hatta ama hatun görmemiş.  -Nasıl görmedi hala bilmiyoruz- Sonra yine yan binaların birinden bir cam kırılma sesi geldi ama.. Dedim her halde yine dolap atıyorlar çok sevgili komşularımız?! Cam sesinden sonra hatun balkona çıktı ve bastı çığlığı nasıl haykırıyor ama. O anda kalbim sınırında atmaya başladı. Cam sesini de duyduk ya birisi bizim balkona düştü sandım. Direk gözlerimin önüne öyle bir sahne geldi. -İşin tuhafı balkonumuzun karşısı düz duvar, bina yanı yani. Kimsenin balkonumuza düşmesine ihtimal yok. Tamamen akıl oyunları-

Hatun çocuğunun ismini bağırıyor. Dedim tamam, çocuk bizim odada camdan düştü.. Kadın oğlu ölmüş gibi nasıl ağlıyor kendini parçalıyor ama.. Hemen karıştı ortalık. Hemşirelik yapmış olan ablam aşağıya iniyor ilk yardım yapabilmek için.. Birilerimiz hatunu sakinleştirmeye çalışıyor. Babam gayet sakin balkondan bir baktı..

"e sen niye bağırıyorsun burada bir şey yok ki?" 
"Oğlum yok!"
"E, içeride uyuyor ya.."

Sonra anlaşıldı olay.. Hatun oğlunun yanından geçtiğini görmemiş, cam sesi gelincede çocuğunun uyuduğu yere bakıyor oğlu yok. Balkondan düştü diye kopartıyor kıyameti.. -Küçükken bu oğlu düşmüş köyde bir yerden, o zamandan kalma bir yarası var- O panikle de balkondan aşağıya bakınca o görüntüyü görüyor.. Hatunu sakinleştirmek zor oldu. Bilinç altında kalan o anda canlanınca.. Hemen oğlunun yanına götürdük de sakinleşti biraz.. Herkes rahat bir nefes aldı. Odamın camından baktım peki o cam sesi neydi diye. Yan daireden birisi cama yumruk atmış. Kan filan.. Öyle baktım.. (İstanbul'un küçük Teksas ilçelerinden birinde yaşıyorum.Burada çok normal bu durumlar.) Ve bende sakin bir anda gelen sese karşı duyarlılık arttı. 1 2 gün çıkamadım balkona, bakamadım bile.. Sanki orada hala bir şey varmış gibi.. Uyku sorunum daha çok arttı o yüzden. Uyursam yine öyle bir ses duyacağım diye uyuyamıyorum.. Yani "dum." Aile seansları sayesinde şimdi uyuyabiliyorum. Annem ve babam bu konularda bilinçlidir. İnsan psikolojisinden anlarlar yani.. İşte öyle konuşa konuşa durumun ciddiyetini azaltabildik.


Alt kattaki komşumuz balkonunda tavuk, horoz besliyor. -Komşumuz diyorum da komşuluk bağımız olduğu için değil tanımı komşu olduğu için- Her sabah gün doğarken o horoz ötüp duruyor balkonda. Ve normal bir horoz ötmesi değil.. Sanki elinizle horozun boğazını sıkmışsınız oda can çekişiyor. Öyle bir ötme. İlk duyduğumda yine aynı korkuyla uyandım. Köy hayatını görmüş bir insanım hayvan sesiyle uyanmak nedir biliyorum. Tabi ki korkulacak bir şey yok ama evinde, sabahın köründe o sesle uyanmak başka bir dünya. Oda eklendi üzerine. Son haftalarda yaşadığım koşuşturmaca, yorgunluk ve uyuyamamak da birleşince.. Birde bir yakınım kendine zarar verdi, bir gece yarısı aldım haberi.. İntihara uzanan bir zarar.. (Aslında bundan pek bahsetmek istemiyorum. Şükür iyi şimdi, hiç bir şey olmamış gibi)

Akela bu yüzden bu kadar zorlandı işte. Sürekli döneceğim deyip o yüzden dönemedim.. Yavaşça işim düzene oturuyor, uykum düzene girmese de girmeye çalışıyor, yorgunluğumu görmeyip kendime zaman ayırmaya çalışıyorum.. Böyle yani. Ne çok konuştum değil mi? Bu yaşadıklarımı hiç bir arkadaşım, ablam, dostlarım bilmez mesela.. Sadece ev halkımız haberdardı. Şimdi atlattığıma göre geçti bitti diyerek anlatıyorum gönül rahatlığıyla.

Düşündüm evet, kimsenin tavuğunu kışlamadım. Ama sanırım alt kattakilerin tavuklarını kışlayacağım.
İyiyim dostlar. Sizde iyi olun. Hep beraber daha iyi olacağımız günlere..

38 yorum:

  1. İntihar mevzusuna üzüldüm canım. Ama diğer olanları öyle komik anlatmışsın ki :)) Ayrıca o kediye de aşık oldum ❤

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. O konu benimde canımı acıttı ama ne diyeyim ki.. Çok sevindim keyifle okumana hatun :) Tatlı değil mi şaşkın şaşkın ❤

      Sil
  2. Akela'cığım film gibi yani !!! Öncelikle çok geçmiş olsun, bir doktora görünseydin bence...camdan dolap atan, eşya atan komşu ilk kez duyuyorum:)))akp sayesinde diyorum millet kafayı yedi, bunlar da onlardan sanırım:( horoza gelince şikayet etseniz sanırım kazanırsınız ama komşunuz düşman olur mu bilemiyorum:(((boşuna dememişler ev alma komşu al diye...gitar olayını okumamıştım sonra okuyacağım. :)
    sevgiler....amin

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Korku, gerilim, komedi türünde iyi film çıkar buradan çok haklısın :)) Çok teşekkür ediyorum. Bu olaylar biraz daha artsaydı veya böyle mükemmel bir aileye sahip olmasaydım sanırım doktora görünürdüm.. İnsanlar gerçekten acayip varlıklar olmaya başladı. Bencilliklerinden kim olduklarını unutuyorlar artık.. Söylediğin gibi büyük ihtimalle kazanırız ama bulaşmak istemediğimiz insan tiplerinden.. O yüzden görmezden geliyorum şimdilik.. Allah ıslah etsin ne diyeyim başka :))
      Sevgilerimle

      Sil
  3. Akelam..özlemişim seni. Bende fingirdemekten hem bloguma hem sizlerine yazılarına ara vermiştim.
    Uykusuzluk nedir çok iyi bilirim 12 de girdiğim yatakta sabah ezanıyla uyuduğumu hatırlıyorum - küfür ede ede :D
    Ancak senin var olan uykusuzluğun üstüne korku filmi sahneleri eklenince ee haliyle durum daha da vahimleşmiş . O duvara kafa atma sahnesinde valla içim cız etti tahmin edemiyorum acısını, gelmiş geçmiş olsun kuzum aramıza döndün ya iyisin ya en güzel olanı da bu. Sen döndün ben kahvemi yaptım koştum bloguna keyifle de bi güzel okudum ^^ devamını beklemekteyim - takipteyimmmmmmmmmm !

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Auseem.. Bende çok özlemişim seni. Olsun olsun gezip ruhunu dinlendirmiş oldun, gayet mutluyum ben senin adına^^ Keyfi uykusuzluk bir yerde güzel oluyor da isteyip de uyuyamamak insanın sinirlerini bozuyor bir yerde :D Yapmadığım bir duvara kafa atmak kalmıştı onu da yaptım işte :) Çok teşekkür ediyorum canım benim güzel dileklerin, duaların için.
      Keyif aldıysan ne mutlu bana, buralardan ayrılmamaya çalışacağım.. Bende takipteyim çok severek^^

      Sil
  4. Yavruuuu ya valla nedir bu başına gelenler dedim okurkene :( Hayır misafir ablada kaldı aklım niye o kadar korkmuş ki 'oğlum nerde' diyeydi milletin yüreğini niye ağzına getiriyo, tımam önceden yaşamış bi korku ama diğer insanları panikte yapmamak lazım 🙈

    Yahu o eşyaları niye atıyorlarmış oradan iyi sabretmişsin valla bende senin yerinde olsam her sese uyanırım :D ama teksas diyişinde koptum şuanda valla tam öyle.. Bu uykuya dalamama problemi benim ablamda da var geçen sene tedavi gördü İstanbul'a her geldiğinde gece çığlık çığlığa uyanıyodu, tam uykuya giremediği için oluyomuş :(( Sen yine bi git doktora istersen vakit bulduğunda yoğunsun biliyorum ihmal etme kendini ^.^

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bende yazarken aynı şeyi düşündüm aslında yavrum bir bitmedi ne yaşamışım be diye :)) Sanırım büyük bir travma olmuş onun için.. Öyle durumlarda sağlıklı düşünemiyoruz, o hesap galiba. Birde annelik başka bir şey ya o yüzden bu kadar büyük bir tepki verdiğini düşünüyorum..

      Hastalıklı insan çok burada, cidden öyle. Ne diyeyim bilmiyorum ki başka.. Söylediğim gibi benim yerime çok şey söylediler zaten ona :D Benimkini henüz başındayken hallettik yavrum o yüzden sıkıntım yok artık ama durduramasa idim doktor yolu gözükürdü.. Çok geçmiş olsun gerçekten zor bir durum :/ İhmal etmeyeceğim merak etme, asıl sen dikkat et kendine.. Sende çok yoğunsun :)

      Sil
  5. Geçmiş olsun diyeyim öncelikle ama bunu takıntı haline getirmemek için çabala bence uykusuzluk çok kötü çünkü :(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim.. Evet, en başında takıntı yapmamaya dikkat etmek gerekiyor yoksa çözülmesi zor bir duruma gelebilir. Uykusuzluk gerçekten çok kötü.. Şükür geçti artık :)

      Sil
  6. Geçmiş olsun. Ben de çok çabuk uyanırım,seni çok iyi anlıyorum. Hoş, anlattığın komşularla sağır sultan bile uyanırdı sanırım. Şanssız bir dönem olmuş.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hepsinin üst üste geldiği bir dönem olması zorladı beni.. Artık hakkımızda hayırlısı, geçecek bu günlerde. Çok teşekkür ediyorum. :)

      Sil
  7. Geçmiş olsun, yakının için üzüldüm, tanımadığımız insanların böyle hallerini duyunca kötü oluyoruz ki yakın olması bambaşka bir durumdur herhalde. Neyse iyiymiş en azından.
    Senin şu başından geçen olaylara aklım şaşıyor zaten, hangi birine ne yorum yapayım bilemedim. Güldüm, şaşırdım ve okurken yine çok keyif aldım. Her biri için ayrı ayrı geçmiş olsun, teksas ilçeleri az çok biliyorum, benim yakınımda ilçe olmasa da iki tane teksas türü mahalle var, sağ olsunlar bizim buralara da taşıyorlar zaman zaman. :D
    İnşallah düzene girer artık ama pek sanmıyorum, bazı insanlar vardır böyle macerayı, aksiyonu çeker, sende öylesin sanırım, bitmiyor bir türlü, alışman gerek gibi. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok uzak bir ihtimal gibi gözüküyor bu tarz olaylar, olmaz diyoruz ama yanı başımızda olunca anlıyoruz.. Dışarıdaki dünyanın gerçeklerinden birisi buda..
      Yazmaya başlamadan önce kendi hayatımı çok sessiz sakin sanırdım ama anlattıkça fark ediyorum ne çok şey yaşamışım.. Anlatacak hikayelerimin olması bir yerde mutlu ediyor beni aslında.. Yine de sakin hayatımı özledim ne yalan söyleyeyim :) Canımız Teksas ilçelerimiz, hayat oralarda. Benim yaşadığım ekşınlar onların yaşadıkları yanında çocuk masalı gibi kalır :D
      İnşallah düzene girecek yada söylediğin gibi ben alışacağım bu durumlara.. Hakkımızda hayırlısı artık. Çok teşekkür ederim güzel dileklerin, yorumun için :)

      Sil
  8. Geçmiş olsun .
    Uykusuzluk nedir bilirim.
    İstanbul'da oturmuyorum sen öyle anlatınca şaşırdım ben böyle sevimli küçük bur kentte yaşıyorum o yüzden sizin orada olsam kafayı yerdim ya.
    Bir ara nisan ayı yanlış hatırlamıyorsam nisan yağmurları çok yağıyor ya bir gece şimşek, yıldırım ah gece bir sıçradım yerinden öyle bir şimşek çakıyorki yataktan düştüm yatağıma yatamıyurum korkudan ayyy çok korkunçtu ...
    İnşallah bir an önce ufkun düzene girer :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. O dönemde uyumanın hayatımız için ne kadar önemli olduğunu bir kez daha anladım. Bütün dengem şaştı öyle olunca, uykuya olan aşkım arttı şimdi biraz daha :))
      En güzeli öyle sevimli bir kentte yaşamak sessiz, sakin, huzurlu.. İstanbul'un karmaşasını sevemiyorum ben ya..
      Sende o korkuyu yaşadığından iyi anlarsın beni.. Yağmuru çok severim ama gece gelen gök gürültüsü için artık aynı şeyi söyleyemeyeceğim..
      Daha iyiyim daha da iyi olacak inşallah, çok teşekkür ederim :)

      Sil
  9. Ben de senden çok farklı değilim Akela işten yorgun gelmeme rağmen uyuyamıyorum gördüğün gibi gece 2 sana yorum yazıyorum sabah 6 da işe gideceğim bir de :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Uykusuzluk sorunu hepimizin en büyük sorunlarından biriymiş demek ki.. Kış bir gelsin de hepimizin uykusu düzene girecek inşallah :)

      Sil
  10. İnsana kelimelerle film izlettirilir mi dense evet diyeceğim o derece yani Geçmiş olsun canım yaa(dedim de o mahalle de o bina da nasıl geçer bilemedim bak şimdi:)
    Şu son olaya üzüldüm neyse sonu kötü bitmemiş.Annenin çocuğu için o anlık tepkisi okurken durumu kavradığımızdan tuhaf gelse de böyle anlar oluyor maaesef.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ediyorum hem güzel yorumunuz hemde güzel dilekleriniz için :)
      Bende bilmiyorum nasıl geçecek, kulaklarımı biraz kapatmam gerek sanırım burada yaşayabilmek için.. Son olay bende de son nokta oldu, biraz da o yüzden bu kadar etkilendim. Ama şükür korkulan şey olmadı. Anne çocuk bağı olunca arada anlaşılabiliyor durum..
      Allah hepimize sağlık, huzur versin :)

      Sil
  11. Akelam sıkıntılı olayları bile anlatırken, öyle bir anlatıyorsun ki insan gülüyor :)) Bunaltmadan, sıkmadan anlatımınla okunası, keyifli yazılar ortaya çıkıyor. Ne diyeyim, ayakta alkışlıyorum :) Horoz olayı dertliymiş :)) Kalıcı yani sonuçta... Hayvanın da suçu yok, evde horoz mu beslenir! O hayvanlar eşelenecek, gezecek... Bunalıyordur.
    Toparlan da dön buralara artık... Öpüyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Güzel yorumun için çok teşekkür ederim Blana hatunum, böyle düşündüğün için de çok mutlu oldum hemde çok :) Horoz olayı cidden geçmiyor bu sabah bile sesi ile uyandım. İşte söylediğin gibi hayvanında suçu yok suç insanca düşünemeyenler de.. Bakalım diren Akela modundayım..Bir süre sabır :) Dönüş çalışmalarıma başladım.. Öpüyorum sevgilerim ile..

      Sil
  12. vallahi kabus gibi senin yerinde kim olsa panik atak geçirir yani benim de yüksek ve şiddetli sese özellikle alarmlara karşı çok hassasiyetim var kalbim 1500 atıyor duyduğum anda çok fena umarım iyisindir şimdi..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Alarma karşı hassasiyet bende de var hemen fırlıyorum yerimden.. O yüzden sakin bir şarkı ayarladım alarm sesi için, sesi de en az seviyede böylece daha sakin uyanıyorum. Titreşimini kapatıyorum o daha çok korkutuyor çünkü :)) Şimdi çok daha iyiyim, yorumunuz için çok teşekkür ederim..

      Sil
  13. Bu olaylar nerede yaşanıyor diyecektim ki meğer Texas ilçemiz de oturuyormuşsun. Sanıyorum tek çözüm imkan varsa taşınmak.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. O kadar hareketli ki Teksas ilçelerimiz.. Daha neler neler var. Ailemin ve benim iş yerlerimiz de bu bölgede olduğundan taşınmak zor bir seçenek şu anda.. Hakkımızda en hayırlısını dileyebiliyorum yani şuanda.. Hepimiz için :)

      Sil
  14. Akela ne yaşamışsın öyle , geçmiş olsun . Benim başımda davul çalsa uykumdan uyanmam ben , hatta babam ben uyurken bayıldı mı bu kız diyor . Ama ben halen anlamadım bir insan niye dolabı camdan aşağı atar , komik geldi doğrusu

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ediyorum. Sanırım en iyi uyku tarzı o.. Çıt çıksa uyanmak böyle sinir bozucu olabiliyor. Film gibi değil mi? Fıkra gibi hatta.. Vallahi ben artık buradaki insanları anlamak için uğraşmıyorum, anlaşılabilir gibi değiller çünkü..

      Sil
  15. Ah canım yaaa! Başına gelenler pişmiş tavuğun başına gelmemiş. Alt kat komşunun horozunu bi gün beraber halledelim, suyuna da çorba pişirelim... Geçmiş gitmiş olsun :D

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hayatımın en talihsiz dönemindeyim sanırım.. Gözüm horozun üstünde zaten, o sinirle alt kata uçabilirim gibi.. Gelişmelerden haberdar ederim sizi :D

      Sil
  16. Çok çok geçmiş olsun. Bir ara bende de olmuştu. Apartmana gelen her ambulans beni benden ediyordu. Çok zor günler geçirdim. Şu an şükür iyiyim.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ediyorum. Son olaylar biraz tuz biber oldu bu sorunuma ama şimdi daha iyiyim.. Allah sağlık, huzur versin hepimize inşallah..

      Sil
  17. Çok geçmiş olsun size, neler olmuş öyle arka arkaya :(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim ne olduğunu bende anlayamadım ama.. Yaşamam gerekiyormuş demek ki :/

      Sil
  18. Geçmiş olsun. Yaşadıkların gerçekten bir film olur. Okurken tebessüm ettim. İnşallah uykun daha çok eziyet vermez. Uyumak isteyip de uyuyamamak çok kötü selamlar

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ediyorum güzel dilekleriniz ve yorumunuz için. Amin inşallah.. Huzurlu uykuya azıcık hasret kaldım. Selamlar, sevgiler.

      Sil
  19. Yazik sanaaa. Beni de biciriklarim uyutmuyor büyüseler de uyusam diyorum :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Dilerim sağlıklı ve mutlu büyürler, sizde huzurla uyuyabilirsiniz :)

      Sil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...