5 Eylül 2016 Pazartesi

Akela'nın Çocuklar İle Maceraları

Yepyeni bir seri ile geldim bugün, heheyt. Aslında günlük serimin içerisinde okuyordunuz bu konuyu ama ayırmak sanırım daha doğru olacak, günlük serisinde daha bir içime döneyim diyorum.. Ayırmaz isem çocuklardan bana sıra gelmiyor. Bu seride keyifle okuyacağınızı düşündüğüm yaşananları anlatayım istiyorum. Mesela..


Bizim 2014'den son haberleri vereyim. Kendisi gayet iyi. Gerçi 2 3  hafta önce okuldaki herkes gibi -bende dahil- salgın olan soğuk algınlığından nasibini aldı. Sonra ondan bana bulaştı, hala öksürüğüm devam ediyor falan filan.. Şimdi toparladı ve ceylan gibi seke seke gezmeye devam ediyor. Yalnız hastalığından sonra biraz daha mızmız olmaya başladı. Bunda, yeni gelen 2014 doğumlu "adaşımın" etkisi de büyük tabi. Adaş demişken ondan da "adaşım" diye bahsedeceğim. Küçüklüğüme de benziyor azıcık. Kim bilir gösteririm belki bir gün :) 

Başlayalı 1 2 hafta oldu. Kendisi 5 saniye olsa dahi ayrılmıyor yanımdan. Nasıl ve neden olduğunu anlamadığım bir biçimde çok bağlandı. 2014'ün ilk zamanlarındaki bağlılığına benziyor ama 2014 diğer öğretmeniyle de iyi anlaşırdı, bağlıydı bu hatunda yok öyle bir şey. Yemek yerken, uyurken, dışarıdayken, sınıftayken dibimde. Ama gerçekten dibimde. Yanındaki sandalye de oturmaz isem kıyamet kopuyor. Baya gözlerinden yaş aka aka ağlıyor.. Yanındayım mesela kalkmam lazım kalem alacağım yada herhangi bir şey, başlıyor ağlamaya. "Dur" diyorum "ben buradayım, gitmiyorum bir yere" susuyor o zaman. Bırakıp gideceğim sanıyor. Onun yaşındaki çocuklar için daha fazla sevgi gerektiğini bildiğimden yakın davranıyorum bende, sanırım hissediyor samimiyetimi..


İlk geldiği gün bir korkuttular beni.. Sütten başka bir şey ile beslenmiyormuş, kahvaltı yapmıyormuş ne yapacağız vesaire vesaire.. Sonra aldım yanıma ne versem yiyor, tabağı bitti birde benim tabağıma dadandı. Öyle güzel yiyor ki bakıyorsun sadece. "Menemeni ekmek ile bir yiyişi var.." Görmelisiniz diyorum sadece.. Sonra hemen çektik videoları, fotoğrafları attık annesine. Sanırım okula vermeden önceki bakıcısı ile alakalı imiş.. Sıkıntılı o konu biraz. Şuanda hala devam eden en büyük sorunum gerçekten yanımdan ayrılmıyor oluşu ama bu ciddi anlamda. Önünden yada arkasından yürüyemiyorum ya yanında olacağım yada elini tutarak yürüyeceğim. Bak yine aklıma düştü..

Bu işin en kötü tarafı özlüyorsunuz yahu. Ben özlüyorum yani.. Gün içinde saat saydığım anlar olsa da hafta sonları özlüyorum.. Özellikle en küçüklerini böyle..

Birde sürekli tuvalet seansları yaptığımız bebişim vardı. Hala isim bulamadım ona, kendi ismiyle seslenmeye karar verdim. Tanıştırayım kendisi "Emir." Hayatım boyunca karşılaştığım ismi ile tamamlanmış tek insan sanırım. Şöyle ki.. Cümleleri ezberliyor demiştim. Bir şey yapacağı zaman artık emir verilmesini yani ona söylenmesini istiyor. Olay şu şekilde gerçekleşiyor.

Emir, kaydırağın tepesine çıkar.
-Hadi kay- der.
Ben söylemeden kaymaz, bekler.
-Hadi kay bakalım- derim.
Ve kayar.

Daha sonra sınıfta..
Sandalyenin önüne gelir, bana bakar..
-Hadi sandalyeye otur- der.
-Emir, hadi sandalyeye otur- derim.
Ve oturur.

Ama inadı tutmasın.. İnadı tutarsa yeri göğü inletiyor. Ve ne yaparsanız yapın ikna edemiyorsunuz. Suyuna gitmeye çalışıyorum ama bazen yapamayacağım şeyler istiyor mecbur kucağıma alıp sınıfa götürmek zorunda kalıyorum. İşte mesele kucağınıza almakta.. Çünkü öyle bir kayıyor ki ellerimin arasından "sudan çıkmış balık gibi" kıvrılıyor. Kucağıma almak son çare çünkü kendini atması tehlikeli oluyor..


Kaçıyor mesela sınıftan, gidiyorum peşinden.
 -Hadi Emir gel, sınıfa gidelim bak resim yapacağız- diyorum verdiği cevap şu: 
-Gelmem!-
-Hadi gel-
-Gelmem!-
-Bak oyuncaklar ile de oynayacağız ama-
-Gelemezkiiiğğğ!-
-Hadi Emir-
-Hadimezkiii!!-

Hadimezki deyince artık bütün kaslarım gevşiyor ve kahkahalar atıyorum. Birde öyle tatlı konuşuyor ki.. Gerçekten aşırı inatçı. Ama onu da çok özlüyorum. Okula başladığından beri hiç kendi isteğiyle kucağıma gelip, sarılmamıştı ama geçen gün.. Sanırım uykusu gelmişti. Geldi yanıma baktı yüzüme. -Kucaklaaalım- dedi. Uzun uzun baktım aldım kucağıma.. Yerleşti, koydu kafasını da kaldı öyle 15 20 dakika.. -İyi misin Emir- diyorum. -İyiyim- diyor. Ah seni şebek deyip sarılıyorum sonra.. 
Ama hala tuvalet seanlarımız devam ediyor. En az 20 dakika da bir -Emir'in çişi gelmiş- diyerek geliyor yanıma. Fark ettiğim üzere son günlerde kaçış noktası belirlemiş bunu. Söylüyor, götürüyorum sonra bir bakıyorum kaçıyor. Sonra kovala Emir efendiyi okul içinde.. Bakalım çözeceğiz onu da inşallah en kısa zamanda.. Dilini açtık ya oda yeter şimdilik..

Bir daha ki maceralarımda, son zamanlarda yaşadığım zorluklardan bahsedeceğim. 4 yaşında sürekli tüküren ve dövmeye çalışan bebeden (Evet, bunları bana yapmaya çalışıyor) ve 3.5 yaşında ama şimdiden sinirlendiğinde elleri titreyen, kendine ve çevresine zarar veren (peşimden ayrılmayan) bebeden bahsedeceğim. 

Umarım keyifle okumuşsunuzdur ve beklediğinize değmiştir. Yazılarımın sıklıklarını arttırmaya çalışıyorum elimden geldiğince.. Şu telefondan blogger'a bağlanabilme sorunumu da çözebilirsem yorumlarım ile uzak kaldığım arkadaşlarımın başına bela olmaya geleceğim.

Mutlu ve huzurlu haftalar olsun! :) 

Gifler Tumblr'den alıntıdır..

24 yorum:

  1. Akelam çok şanslı o minnoşlar, onları çok seviyorsun. Bir de işini sırf para için yapanlar, çocukları sevmeyenler var. :( İyi ki varsın diyorum :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bu işi sadece para için nasıl yapıyorlar aklım almıyor zaten hatun, gerçekten sevmeden yapılabilecek bir iş değil. Kaldı ki ben sevdiğim halde bile bazen zorlanıyorum, bilemiyorum..
      Asıl ben iyi ki varsın diyorum, iyi ki, iyi ki :)

      Sil
  2. Çok sevdim bu seriyi:)

    Kucağa almanın en sağlam yöntemini söyleyeyim sana. Bilgiç de hep kucağımdan kıvrılıp atmaya çalışırdı kendisini. Eğilip bir kolunu bacaklarının arasından geçirip diğerini de belinden sararsan sıyrılıp gidemez. Tecrübeyle sabittir :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Daha sık yazayım o zaman :)
      Bu yöntem kesinlikle çok etkili, zor durumda kaldığımda mecburen böyle kapıp kaçırıyorum.. Ama bundan sonra hep böyle yapayım, notumu aldım. Çok teşekkür ederim bu önemli bilgi için :)

      Sil
  3. Yaa okurken bile onları mıncıklamak istedim , ne tatlıdırlar . Yeni gelen bebeye de üzüldüm ne olmuş acaba bakıcısı ile , bizim komşuların bakıcısı ile sıkıntı olmuştu ondan sonra evin her yerine kamera koymuşlar , lavobaya bile , çok kötü bir durum .

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bıcır bıcır konuşurken gör birde, sıkıştırıp sevmek istiyorum o zaman :)) Sabahları geç uyandırıyormuş sadece süt içiyormuş uyanınca, biraz oynayıp öğlen bir daha yatırıyormuş.. Günü hep uykuda imiş yani. Benim bildiğim durum buydu.. Ne diyeyim bilmiyorum ki, öyle insanlar var işte. Allah ıslah etsin diyelim..

      Sil
  4. çok güzel =) anime gifleri de renk katmış yazıya. sabrına, ilgine sevgine hayran kaldım =)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sanırım bu seride hep anime gifleri kullanacağım daha tatlı olsun istedim :)) Canıım, teşekkür ederim :)

      Sil
  5. Ay tatlı bela, gel bakalım, ne bulacaksın? O şeytan tüyünü bulup yok et yoksa bebelerden bitap düşeceksin :D

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Mutlaka geleceğim, aklım hep oralarda :) Bu konuya bir çözüm bulmak istiyorum bende çünkü artık gece uyurken sırtımın ağrısından dönememeye başladım. Sıkıntılı durumlar :D

      Sil
  6. Her zamanki gibi çok keyifliydi, çocuklarla uğraşmak gerçekten zor. Bizim evde 2 yaşında bir cimcime var ki herkes pervane oluyor etrafında, o da inatçı, ki senin ilgilenmen gereken çok fazla var, hepsini tek tek tanımak, kontrol etmek, zor ama güzel bir işin var. "Hadimezkiii" kısmında bende engel olamadım gülmeye, bildiğin durduk yere gülmeye başladım. Kalemine sağlık, devamını bekliyorum merakla. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Gerçekten çok zor.. Bu durumlar işin eğlenceli kısmı ama birde zorlandığım kısımları var.. Bire bir çok rahatım da sınıfta 12 13 tanesi ile aynı anda kalınca ecel terleri dökmeye başlıyorum. Böyle güzel yanlarını bulup rahatlamaya çalışıyorum bende ne yapayım.. Hadimezkii'ye yeni kelimeler türetti şimdide.. "Yapamamazkii" gibi. :D Mutlaka devam edeceğim, çok teşekkür ederim :)

      Sil
  7. bu işi bende yaptım bir sene inan bana terapi gibiydi. benim yerime de sev onları.. öpüyorum. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Gerçekten minikler terapi gibi geliyor insana.. Hepinizin yerine öpüp seveceğim onları :)

      Sil
  8. Sakinken çok sevimli oluyorlar falan ama yaramazlık yapan çocuğa tahammül edemiyorum ben,sende ki iyi sabır yani mutlaka çıkıyordur bir tane yaramaz :D

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Tabi ki olmaz mı.. Bir daha ki yazıda da o minik yaramazlardan bahsedeceğim. :) Baş etmek biraz zor oluyor ama alıştım sanırım fazla etkilenmiyorum artık :D

      Sil
  9. Akela yavrum.Mesleğini öğrenince seni çok takdir ettim.İnan başta senin çocuğun var ve onu anlatıyorsun zannettim.Onun için yorumları okudum önce.Kalemine sağlık ve kolaylıklar diliyorum.Sevgilerimle Akela :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Henüz 2 3 ay oldu Ece ablacığım ama elimden geleni yapmaya çalışıyorum. Güzel ve destekleyici yorumun için çok teşekkür ederim. Sevgilerim ve saygılarımla :)

      Sil
  10. çok şeker bir yaş gurubu hep sizin gibi güzel kalplerle birlikte olurlar inş. sevgiler.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim, Allah hepimizi iyi insanlar ile karşılaştırsın inşallah..
      Sevgilerim ile.

      Sil
  11. Ne tatlılar de mi? İnsan değişik hisler yaşıyor. Onlarla iyi anlaşıyorsun çünkü duygusal birisin anladığım ve çocukların hisleri çok kuvvetli

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hemde öyle tatlılar ki.. En küçükleri özellikle gerçekten farklı hisler yaşatıyor. Güzel yorumunuz için çok teşekkür ederim :)

      Sil
  12. Ay akela juniorlar in peşinde seni düşünemiyorum yahu, okuması güzel de aynı şey senin için geçerli mi bilemiyorum 😂😂😂

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ailem dahil beni tanıyan herkes şaşkın zaten ki.. Aslında bende şaşkınım ama iyi kurtarıyorum gibi şimdilik :)) Bu yazdıklarım benim içinde güzel ama bir daha ki yazacaklarım için aynı şeyi söyleyebilir miyim bilmiyorum. :D

      Sil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...