25 Ocak 2017 Çarşamba

Günlük Gibimsi 7

Sevgili günlük.. Bu seriye de uzun zamandır ara verdim hazır olan biteni kelimelere dökebiliyor iken yazayım istedim. Günlerimin bebelerle savaşmak suretiyle geçtiğini biliyorsunuz.. Peki kendime ayırdığım zamanlarda neler yaptım diye merak edecek olursanız.. Ufak tefek döküleyim hepsini.. 


Cuma günü karneleri dağıttıktan sonra akşam kızlarla 15 tatil yapamıyor olmamızın acısını unutmak için yemeğe gidelim, sonra birer kahve içer bu acıyı bastırırız dedik. Kahve içmeyip salep içtik acıyı filan bastırmadı yani.. -Kahvenin bastıracağına da inanmadım - Yumoş yumoş kabullendirdi. Neden yapamadığımızdan bahsedeyim. Özel ana okullarında 15 tatil yerine 1 hafta tatil oluyormuş zaten. -yalan mı bilemem de bana söylenen bu. Daha en başında bu gerçekle yüzleşmiştim,15 gün beklemiyordum yani- Bizde 1 hafta yapacağız diye halatla çekiyoruz tatili. Ben özellikle.. Çünkü geçmeyen öksürüğüm ve sırt ağrılarım yüzünden kesinlikle bir dinlenme süreci şart bana.. Daha sonra velilere tatil olduğundan bahsettik bir yandan da umut ve korku ile cevabı bekliyoruz. -Bu işin doğası bu değil mi zaten? Her okulda tatil olmaz mı?- Sonra içlerinden 2 veli okula getireceklerini söyledi. Hatta bir tanesi öyle bir tepki verdi ki.. "Mağdur edemezsiniz bizi" diye.. Pardon da ne mağduru? Onun yüzünden mağdur olup 7.30 - 19.30 çalışacak olan biz olduk tatilde.. Neyse -sakin ol- Bu durumu yönetime bildirip onları devreye sokacaktık lakin bu arada 2 veli daha çıkıp okula getireceğini söyleyince.. 4 çocuk için okulu açıp tatil yapmamak seçeneği kaldı bize de.. 4 kişi olduğumuz içinde.. 2.5 gün izin yapabilmek düştü payımıza.. Yazımı yayınladığım bugün tatilim bitmiş oluyor ve devam ediyorum işime kaldığım yerden.. İşten kaçmak, fazladan tatil yapmak.. Peşinde olduğum şeyler bunlar değil kesinlikle. Ama evinde çocuğuna bakabilecek insanlar olduğunu bildiğim halde sırf “güç gösterisi“ yapmak için getiren birisi olduğunu bilince.. Neyse bu konu baya derin yahu. Bende gerçeği kabullenip, hafta sonu ile birleştirdiğim 4.5 günlük tatilim de dizilerimi bitirdim ve kitaplarıma döndüm. Tabi günler yetmedi. Olsun buna da şükür dedik. “Goblin” ve “Romantic Doctor Teacher Kim” dizilerini finalledim ve Wulf Dorn’un bir diğer kitabı Şizofrene başladım.-Çok heyecanlıyım- Onun dışında da bol bol uyudum. Uyku müzikten sonra ruhun en önemli gıdasıdır.


İşte yolun sonu..
Geçtiğimiz hafta sonu annem ile birlikte tahlilleri için Çapa hastanesine gittik. Ben oraya ne zaman gitsem çok farklı duygular içerisine giriyorum. O kadar eski ki.. Hani filmlerde olur ya.. Bilirsiniz. Eski akıl hastaneleri.. Aynı öyle işte. –Abartıyor muyum acaba diyeceğim de.. Yok ya..- Duvarları kirli, eski. Kırık, dökük.. Neyse. Zaten erken kalktığım için tek gözüm kapalı.. Emar çektireceği katı arıyoruz. Tabelalar en alt katı gösteriyor iniyorum ama terk edilmiş bir havası var ve bastığım yer demir. Yani nasıl anlatacağımı bilemedim ama.. Fayans filan değil.  Baya tangır tungur ses çıkıyor filan.. “Buradan inersek bir en az bir organımızı kaybederiz, emin misin iniyorum bak” dedim anneme.. Başladım inmeye. Aşağıya indikçe soğuk hava suratıma çarptı bende kapüşonumu kapattım. “Herhalde dış kapı varda o açık” filan diye bekliyorum. Birden karşımda "Morg" tabelasını görmeyeyim mi!? O anda benim dizlerde bir tıngırdama bir afallama.. Direk tam tersi istikamete doğru uygun adım marş! –Bu tarz konularda hala çok çekimserim.. İçimdeki kız çocuğunun korkaklığı da diyebilirsiniz. Daha önce böyle bir konuya yakından şahit olmadığım gerçeği de var..- Ben durumu hem şebeklik hem içten içe korkaklığa vurduğum sırada annemden gelen “ölüden değil yaşayandan korkman gerektiğini biliyorsun değil mi?” sözü.. Tamam arkadaşım, ben durumu sadece macera dolu bir hale getirmeye çalışıyorum hepsi o kadar dedim ve emar bölümüne geçtim. O bölümde öyle bir yer ki. Annem bütün işlerini Çapa’da tek başına hallediyor avucunun içi gibi bilir yani ama o bile o bölümü daha önce hiç görmemiş. Kamera yok içeride. Cidden kesseler kimsenin haberi olmaz. Tam korku filmi çekmelik yer. Allahtan kazasız hallettik de hala bütün organlarım sağlam.


Güncel takip edeceğim diziler de sanırım bitti. Şuanda ilgimi çeken bir dizi yok. Beklettiğim birkaç yapım var onlara göz atacağım. Kitaplarımı bitirip anime listeme geçeceğim. O arada da yeni başlayan güncel diziler birikir herhalde.. Sadece yeni yerler görmeyi özledim. Fırsat bulabilirsem bir hafta sonu gezebilmeyi planlıyorum. Birde önümüzdeki aylarda Cem Adrian konseri.. Ve Sopung Kore restoranına tekrar gidebilmeyi.. Bu sefer ki menü "ramen" olacak. Heheyt.  Sanırım bendeki son havadisler böyle. Dilerim keyif alarak okumuşsunuzdur yine.. Okuyan gözlerinize sağlık. Akela kız son durumları bildirip mutlu günler diler. 

22 yorum:

  1. Canımmm benimmm <3 öncelikle o velilere acayip sinir oldum. 10 gün kendin bakamıyor musun çocuğuna?! İş olsun. Zaten şimdi çoğu anne genç ve üstelik temizlikten aciz. Hastane olayı ayrı muamma o fotoğrafı ciddi anlamda korku filminden falan zannettim. Morg olayı... Korkunç gerçekten ne biçim bir hastaneymiş o öyle ya. Sağlığına dikkat et kuzum. :* Bende çok fırsat bulamıyorum bir yere gitmeye... Elimdeki kitaplarımı okumayı istiyorum ama üzerimde çok büyük bir yorgunluk var okuduğum sırada uykuya dalıyorum. :D Dizi falan bile zor izliyorum artık. Ne olacak bizim bu halimizi? :D Sopung Kore resturanına bir gün beraber gidebiliriz inşallah.. Öpüyorum çok. :*

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Anlayışla karşılamaktan başka bir şey gelmiyor artık elimden o yüzden sıkıntı yapmayıp yanıma kitabımı alıp tadını çıkarmaya çalıştım yavrum. Çıkarabildiğim kadar işte.. Morg olayı tuz biber oldu bana. Zaten korkmaya yer arıyorum. Bir gör "haydaa tabana kuvvet" modunda geçtim bölümleri. :D Hafta içi çok kitap okuyamıyorum akşamları elimde kitap ile uyuyakalıyorum çünkü.. Anca hafta sonu.. Ay bilmiyorum kuzum halimiz ne olacak. Huzur olsun da gerisi mühim değil galiba.. Öpüyorum çokça :*

      Sil
  2. Hay Allah insanlar bir hafta bile çocuklarıyla ilgilenemiyorlar artık demek.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Öyle şeyler gördüm ki çocuklar ile ilgilendiğimden beri.. Bezlerini değiştirmeyip gönderenleri biliyorum.. Maalesef..

      Sil
  3. Aslında çocukların da öğretmenlerin de tatile ihtiyaçları var. Belki çalışan anne babalar o sürede de okula ihtiyaç duyuyorlardır.
    Çapa'nın o ürkütücü havasını bilirim. Sağlıklı giden hasta olabilir.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kesinlikle. 2 gün bile güç toplamak için yeterli oluyor aslında ama.. Bırakacak yeri olduğu halde bırakmayan -işiniz değil mi açacaksınız okulu modunda olan- bir iki veli olduğu için biraz sıkıntı yaşadık. Hayırlısı böyleymiş demek ki :) Çapa hastanesinin tanımı da değişmiş bu yüzden.. İyileşmeye değil daha çok hasta olmaya gidiliyor oraya.

      Sil
  4. tatil yapamayaşına üzüldüm :( yine de kısacık da olsa sevdiğin şeyleri yaptığın için dinlenmişsindir umarım :D

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İşin bu yanından bakarak mutlu olmaya çalıştım bende.. Payımıza bu düştü ne yapalım. :D
      Çok teşekkür ederim :)

      Sil
  5. Keyifle okudum okumasına da söyleyecek çok bir şeyim yok, okuduğumu haber vereyim diye yorum atıyorum. Umarım planların hayata geçer, sana da mutlu günler~

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. O zaman bende yorumlarının beni çok mutlu ettiğini söyleyeyim. Çok teşekkür ediyor bol bol huzur diliyorum :)

      Sil
  6. Ahh şu anlyışsız tipler yokmu.Duvara çarpsan geri gönderir 😃 Allah yardımcınız olsun bol bol tatil yapacağınız günler gelir inşallahh 😃

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hepimizin karşısına çıkıyor bu tür durumlar, insanlar maalesef.. Çok teşekkür ederim ve gönülden amin diyorum :))

      Sil
  7. Eğlenerek okudum :)
    Morg kısmı cidden korkutucuu , üstelik ne biçim bir kat o bodrum katı öyle, biraz yenileselermiş ya.. Birde bende o velilere seninle birlikte sinir oldum , evlerinde baksınlar çocuklarına 1 haftacık.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok sevindim :)
      Hiç sorma.. Uzun zamandır yaşadığım en büyük gerilimdi diyebilirim. Yıkıyorlar mı yeniliyorlar mı bilemem ama ne yapacaklarsa çabuk yapsınlar dilerim. O konuda çok karışık ama işte.. Geçti artık. Yaza tatil yapacağız inşallah^^

      Sil
  8. Ya ben işi filan yokken çocuklarını bildiğin evden uzaklaştırmalarını anlamıyorum ya , üzülüyorum ya , yazık ya küçücük çocuklara :(
    O nasıl hastane öyle , tövbe :D

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. O duruma bende karşıyım hemde çok.. İşi yokken çocuğunu sabah 7.30 da getirip akşam 7.30 da alan bir veli bile tanıyorum.
      Korku filminden fırlamış gibi evet :D

      Sil
  9. Çocuklarıyla vakit geçirmekten kaçan velileri anlayamıyorum Akela'mmm. Ayrıca maceraların aklımda öyle bir kalıyor ki arada yolda giderken hatırlayıp gülümsüyorum:) Bu arada geçmiş olsun bitanem, morg önleri beni de hep ürkütür. :( Çok öpüyorum güzelliğim <3

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Anlayamadığım insan tiplerinden birisi onlar benimde Mary hatunum.. Buna çok sevindim işte. Güzel izler bırakabiliyor isem ne mutlu bana, yaşasın!:)
      Çokça öpüyorum bende canım benim❤

      Sil
  10. Hep derim önce veli eğitimi gerek diye.. Gerçi bazılarını anlıyorum çalışırken bakamaları normal, ilgilencek birini bulmak sıkıntı tatillerde. Ama bakabilecekken bakamayanları anlamıyorum..Canını sıkma..
    Morglar genelde hep ıssız tarafta oluyor.. Belki de insanlar hastaneye gelince ölüm değil iyileşme umudu taşısınlar ya da yakınları hastalarının ölümünü düşünmesinler diyedir ki göze çarpmamaları iyi bence..
    LuNa'dan sağlık, huzur ve bolca sevgiler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kesinlikle öyle.. En zor kısmı işin bu acı gerçeği ile yüzleşmek idi yoksa başka bir sorun yoktu da işte.. Hayırlısı öyle imiş demek ki. Önümüzdeki tatillere bakacağız. Morg konusunda çok haklısın lakin öyle bir yerde emar bölümü aramakta bir acayip hissettiriyor. Yoksa düşüncene tamamen katılıyorum.
      Çokça teşekkür ederim sevgili LuNa, benden de bolca gülümseme sana :)

      Sil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...