18 Nisan 2017 Salı

Hain Yüreğim / Kitap Yorumu

Wulf Dorn kitapları okumaya bir başladım pir başladım biliyorsunuz. Yazdığı 6 kitabın dördünü aldığıma bakacak olursak.. Bugün de elimdeki son kitabı “Hain Yüreğim”i yorumlayacağım, elimden geldiğince.. Kitabı bitireli aylar olmuş, sonrasında 4 kitap daha bitirmiş olsam da.. Hala etkisi devam eden sağlam kitaplardandı. Şimdi biraz konusundan bahsedip, yorumlama kısmına geçelim.


Yazar: Wulf Dorn
Tür: Psikoloji, Gerilim
Sayfa Sayısı: 384

Konusu: Doro, bir sabah uyandığında dün geceye ait hiç bir şey hatırlamadığını fark eder. Üzerinde durmaz. Sonra annesi küçük kardeşini uyandırmasını söyler ve Doro kardeşinin odasına girdiğinde onun ölmüş olduğunu görür. Daha sonra Doro’nun akıl hastanesinde tedavileri, anne ve babasının boşanması gibi süreçleri yaşarlar. Yaşananları geride bırakıp temiz bir sayfa açmak adına Doro ve annesi başka bir kasabaya tanışırlar. Ama nereye giderse gitsin geçmişi peşini bırakmaz. O günden sonra gördüğü kâbuslarla ve halüsinasyonlarla yaşamaktadır. Bir gece bahçesinde haftalar önce herkesin intihar ettiğinden emin olduğu bir genç ile karşılaşır. Doro bu durumun hayal olup olmadığını anlamak için tehlikeli bir arayışın içine girer. Ama herkesten önce bu gencin yaşadığını kendisine kanıtlamalıdır.

“Gerçek ile gerçek olmayanı birbirinden ayırabilmek için gerçek bir şeyi tut, bu herhangi bir nesne olabilir. Ama kendine asla dokunma, yoksa bedenine temas etmek seni yanıltabilir.”

Konusunu kabataslak sürprizlerini kaçırmadan bu kadar anlatabiliyorum. Kitabı okumaya başlamış lakin okuldaki nöbet haftama denk geldiği için 50. Sayfası sularında bırakmıştım. Daha sonra bir cumartesi günü elime alıp bitirdim. Kitap öyle akıcı ki! Her Wulf Dorn kitabı gibi.. Bazı bölümlerinde biraz yavaşlasa da sıkıntı yok her türlü toparlıyor adam. Olayları, mekanları öyle bir betimliyor ki gözünüzün önünden film şeritleri gibi geçiyor sahneler. Bu nedenledir ki daha çok geriyor kitapları. İçindeymişsiniz, olaylar yanı başınızda yaşanıyormuş gibi. Bütün kitaplarını merak etmemin sebebi de budur çünkü hepsi ayrı bir hayat gibi.

“Bizim için gerçekten ne ifade ettiklerini ancak her şeyimizi yitirdikten sonra anlarız.”

Doro’ya eşlik eden bir diğer karakterimiz ise karşı komşuları ve aynı zamanda Psikoloğunun oğlu olan Julian. Diğer kitaplarından farklı olarak bu kitapta gençlik aşkı durumları da yaşanacağını anlıyoruz. -Ki kitabın kapağı da ismi de bize bu yönde işaretler gönderiyor. Bitirmiş olmama rağmen kitabın kapağı ile kitabı hala bağdaştıramıyorum. Ama isim tamam.- Ufak tefek mesajları da alıyoruz ama durumlar öyle bir hal alıyor ki.. Bu konu ile ilgili spoiler vereceğimden korktuğum için çok deşemeyeceğim ama bir uçurum bölümü var ki.. Okumamın üzerinden uzun zaman geçse de o sahne -az önce yukarıda söylediğim gibi- film şeridi olarak aklımda.

"Kötülük, nesnelerin değil, yalnızca insanların içinde yaşar."

Kitap ile ilgili bir diğer ayrıntı ise Doro karakterinin Sinestezik olması. Diğer olaylar bir yana bir yandan da bu konunun işlenmesi farklı bir deneyimdi. Bilmeyenler için Sinesteziyi bilgiustam.com ‘dan alıntıladığım bilgilerle azıcık deşecek olursam.. “Sinestezi birleşik duyu anlamına gelen Yunanca kökenli bir sözcüktür. Sinestezi tanım olarak da bir duyunun başka bir duyuyu algılaması şeklinde açıklanabilir. Sinestezik hastalarda beyin duyduğu sesleri zihinde görsele çeviriyor, gördüğü şeyleri ise seslere dönüştürerek algılanmasını sağlıyor. Kısaca seslerin koklandığı, şekillerin tadıldığı ve renklerin duyulduğu  bir mekanizmadan söz edebiliriz.”

Daha fazla uzatmayıp son sözlerime geleyim. Psikolojik, gerilim sevenler için işin ustasından yine şahane bir kitap ve ben sevenleri için öneririm. Diğer kitaplarından çok daha farklı hissettirdi bu hissi de ayrı sevdim. Kitaplığımın nadide bir parçası olduğunu söyleyebilirim.

“Ama umut da böyle bir şeydir işte. Bildiğin gibi en son o ölür.”

Bir sonraki kitap yorumum Mara Dyer 3’lemesinin ilk kitabı “eksik parça” olacak.
Mutlu günlerde görüşmek üzere!

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...